About Report a problem

Menu

εὐπάτωρ

εὐπάτωρ, born of a noble sire

εὐπάτωρ [ᾰ], ορος, ὁ, ἡ,
  • = foreg., A. Pers. 970, Ael. Fr. 292.
    • IIa good father, dub. in Man. 4.86.

Saved

Recent