εὐπένθερος
εὐπένθερος, with a good father-in-law
εὐπένθερος, ον,
- with a good father-in-law, Theoc. 18.49
εὐ·πένθερος, ος, ον, qui a un beau-père bon ou noble, Thcr. Idyl. 18, 49.
Étym. εὖ, πενθερός.
εὐπένθερος, γαμβρός, einen guten, edlen Schwiegervater habend, Theocr. 18.49.
εὐπένθερος
εὐ-πένθερος, ον
- with a good father-in-law, Theocr.