εὐπάρειος
εὐπάρειος, with fair cheeks
εὐπάρειος [ᾰ], ον,
- with fair cheeks, Poll. 2.87, 9.162: Dor. -αος (q.v.).
εὐ·πάρειος, ος, ον [ᾰ] aux belles joues, Poll. 2, 87 ; 9, 162 ||
➳ Poét. *εὐπάρῃος, d’où dor. εὐπάρᾳος [ρᾱ] Pd. P. 12, 16.
Étym. εὖ, παρειά.
εὐπάρειος, schönwangig, Sp. Vgl. εὐπάρᾳος.