εὐπαραχώρητος
εὐπαραχώρητος, readily admissible
εὐπαρα-χώρητος, ον,
- readily admissible, Archim. Quadr.Praef.
εὐ·παραχώρητος, ος, ον, qui cède facilement, Archim. Quadr. p. 127, 24.
Étym. εὖ, παραχωρέω.
εὐπαραχώρητος, leicht einzuräumen, Archimed.