Logeion | εὐπαρόρμητος

εὐπαρ-όρμητος, ον,

εὐ·παρόρμητος, ος, ον, facile à exciter, à émouvoir, Arstt. Rhet. 2, 2, 10.

Étym. εὖ, παρορμάω.

εὐ-παρόρμητος -ον [παρορμάω] snel opgewonden.

εὐπαρόρμητος, leicht in Bewegung zu setzen, aufzuregen, Arist. rhet. 2.2, = καὶ ὀργίλοι.

εὐπαρόρμητος εὐ-παρόρμητος, ον παρορμάω

Menu