εὐριπώδης
εὐρῑπώδης, ες,
- like a Euripus, τόποι Arist. GA 763b2.
- II living in such a place, Id. HA 621b23.
εὐριπώδης, ης, ες [ῑ]
1 semblable à un détroit, particul. à l’Euripe, agité comme l’Euripe, Arstt. G.A. 5, 11, 32 ||
2 qui vit dans les bras de mer, Arstt. H.A. 9, 37, 17.
Étym. Εὔριπος, -ωδης.
εὐριπώδης, [ῑ], ες, nach Art einer Meerenge ; τόποι τῆς θαλάττης Arist. gen. an. 5 extr.; auch von Tieren, τὰ πελάγια καὶ τὰ εὐριπώδη, in den Meerengen lebend, H.A. 9.37.