εὑρησιεπής
εὑρησιεπής, inventive of words, fluent
εὑρησῐ-επής, ές,
- inventive of ἔπη, creative in poetry, Pi. O. 9.80; in bad sense, coiner of phrases, Ar. Nu. 447 (anap.):—later εὑρεσιέπεια, glossed by εὑρεσιλογία, Suid.: pl., Hsch.
εὑρησι·επής, ής, ές, qui trouve les mots, qui a la parole facile, Pd. O. 9, 86 ; en mauv. part, sophiste, bavard ou verbeux, Ar. Nub. 447.
Étym. εὑρίσκω, ἔπος.
εὑρησιεπής, s. εὑρεσιεπής.
εὑρησῐεπής
- 1fluent in verse εἴην εὑρησιεπὴς ἀναγεῖσθαι πρόσφορος ἐν Μοισᾶν δίφρῳ O. 9.80
εὑρησιεπής
εὑρησι-επής, ές
ἔπος
- inventive of words, fluent, Pind.: wordy, sophistical, Ar.