εὔρηκτος
εὔρηκτος, easy to break
εὔρηκτος, ον,
- easy to break, Aret. CD 1.13, Orib. 49.3.8.
εὔ·ρηκτος, ος, ον, facile à briser, Arét. Cur. m. diut. 1, 13 ; Orib. 121 Mai.
Étym. εὖ, ῥήγνυμι.
εὔρηκτος, leicht zu zerreißen, Aret.