εὐστιβής
εὐστιβής, well-trodden
εὐστῐβής, ές, (στείβω)
- well-trodden, αἰθυίαις λέπας AP 6.23.
εὐ·στιβής, ής, ές [ῐ] bien foulé, bien battu, Anth. 6, 23.
Étym. εὖ, στείβω.
εὐστιβής, ές, oft, stark betreten, εὐστιβὲς αἰθυίαις λέπας Ep.adesp. 128 (VI.23).
εὐστιβής
εὐ-στῐβής, ές
στίβος
- well-trodden, Anth.