εὐστομέω
εὐστομέω, to sing sweetly
εὐστομ-έω,
- to be εὔστομος, sing sweetly, of the nightingale, S. OC 18, cf. Ael. NA 1.20, Philostr. VS 2.10.5; speak finely, Luc. Trag. 181; employ euphonious words, Dam. Pr. 81.
- 2 generally, = εὐφημέω, A. Ch. 983(997), Ar. Nu. 833.
εὐστομέω-ῶ :
1 avoir une belle bouche, d’où chanter agréablement, Soph. O.C. 18 ; ou parler agréablement, Luc. Trag. 181 ||
2 prononcer des paroles de bon augure, Eschl. Ch. 997 ; Ar. Nub. 833.
Étym. εὔστομος.
1. een fraaie stem hebben, mooi zingen.
2. goede woorden spreken.
εὐστομέω, schönes Mundes sein, schön singen, von der Nachtigall, Soph. O.C. 18 ; Philostr. u. a.Sp.; vgl. Ael. H.A. 1.20.
Uebertr., = εὐφημέω, Worte von guter Vorbedeutung sprechen, Aesch. Ch. 991 ; vgl. Ar. Nub. 833.
Uebertr., = εὐφημέω, Worte von guter Vorbedeutung sprechen, Aesch. Ch. 991 ; vgl. Ar. Nub. 833.
εὐστομέω,
- 1to sing sweetly, Soph.
- 2generally, = εὐφημέω, to refrain from speech, Aesch., Ar. from εὔστομος