εὐστοχία
εὐστοχία, skill in shooting at a mark, good aim
εὐστοχ-ία, Ep. εὐστοχίη, ἡ,
- skill in shooting at a mark, good aim, ἐπὶ τόξων εὐστοχίᾳ γάνυται E. IT 1239 (lyr.), cf. Call. Dian. 217, Pancrat. Oxy. 1085.8; χερὸς εὐ., periphr. for a bow, E. Tr. 812 (lyr.): in later Prose, D.S. 5.18: pl., Id. 3.25: metaph., εὐ. καιροῦ Plu. Adul. 2.74d.
- II metaph., sagacity, shrewdness, Arist. EN 1142b2, Plb. 18.33.7; χειρῶν εὐ., of artists, D.H. Comp. 25, cf. APl. 16.310 (Damocharis), etc.; εὐ. μνήμης Ph. Fr. 11 H.
εὐστοχία, ας (ἡ)
I habileté à viser, à toucher le but, Eur. I.T. 1239 ; Anth. 6, 331, etc. ; DS. 5, 18 ; au plur. DS. 3, 24 ||
II p. ext. habileté, d’où :
1 habileté de main d’un artiste, DH. Comp. 25 ||
2 habileté à raisonner ou à deviner juste, sagacité, Arstt. Nic. 6, 9, 2 ||
3 habileté à saisir l’occasion, Plut. M. 74d ||
➳ Ion. -ίη, A. Pl. 4, 310.
Étym. εὔστοχος.
εὐστοχία, ἡ, das glückliche Treffen des Ziels, Geschicklichkeit im Treffen, τόξων Eur. I.T. 1239 ; χερός Tr. 811 ; sp.D., wie Bian. 10 (IX.223); Gaetul. 4 (VI.331); καρύων παίγνιος εὐστοχίη Strat. 54 (XII.212); auch DS. 3.24 ; bes. Geschicklichkeit im Erraten, im Wahrnehmen des rechten Augenblicks, καιροῦ Plut. am. et adul. discr. 51 ; ἔστι δὲ εὐστοχία τις ἡ ἀγχίνοια Arist. eth. 6.9.10 ; Sp., auch treffender Witz, Spott.
εὐστοχία, ἡ,
- Iskill in shooting at a mark, good aim, Eur.; χερὸς εὐστ., periphr. for a bow, Eur.
- IImetaph. quickness in guessing, sagacity, Arist.