εὐφραντός
εὐφραντός, pleasant
εὐφραν-τός, ή, όν,
- pleasant, dub. in Gal. 5.88: Εὐφραντά, τά, title of work by Timocrates, D.L. 10.6, cf. Sch. E. Hec. 100, al.
- 2 cheered, delighted, Sch. rec. A. Pr. 536.
εὐφραντός, ή, όν, réjouissant, Timocr. (DL. 10, 6).
Étym. εὐφραίνω.
εὐφραντός, erfreut, Schol. Aesch. Prom. 536 ; – erheiternd, Timocr. D. I. 10.6.