εὔφορτος
εὔφορτος, well-freighted, well-ballasted
εὔφορτος, ον,
- well-freighted, well-ballasted, νᾶες AP 12.53 (Mel.): metaph., agreeable, gracious, opp. βαρὺς ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις, [στρατηγός] Onos. 42.24; μέλη Opp. C. 1.85, cf. 4.447.
εὔ·φορτος, ος, ον :
1 légèrement chargé, d’où qui porte bien sa charge, Anth. 12, 53 ||
2 p. ext. rapide, agile, léger, Opp. C. 1, 85.
Étym. εὖ, φόρτος.
εὔφορτος, leicht beladen, νᾶες, gut, schnellsegelnd, Mel. 80 (XII.53). Bei Opp. Cyn. 1.85 auch μέλεα, wie 4.447 γούνατα, leicht beweglich, schnell.
εὔφορτος
εὔ-φορτος, ον
- well-freighted, well-ballasted, Anth.