εὔφρουρος
εὔφρουρος, watchful
εὔφρουρος, ον, (φρουρά)
- watchful, κομιδή Opp. H. 5.621.
εὔ·φρουρος, ος, ον, qui fait bonne garde, Orph. H. 5, 621.
Étym. εὖ, φρουρά.
εὔφρουρος, wohl bewachend, κομιδὴν εὔφρουρον ἔχουσι Opp. H. 5.621.