εὔφραστος
εὔφραστος, easy to speak
εὔφραστος, ον, (φράζω)
- easy to make intelligible, Arist. Rh. 1407b12; distinct, ὀπωπή D.P. 171.
εὔ·φραστος, ος, ον :
1 facile à connaître, à reconnaître, DP. 171 ||
2 facile à expliquer, à exprimer, Arstt. Rhet. 3, 5, 6.
Étym. εὖ, φράζω.
εὔφραστος, leicht zu bemerken, wahrzunehmen, ὀπωπή Dion.Per. 171 ; leicht zu verstehen, oder leicht auszusprechen, neben δεῖ εὐανάγνωστον εἶναι τὸ γεγραμμένον Arist. rhet. 3.5.
εὔφραστος
εὔ-φραστος, ον
φράζω
- easy to speak or utter, Arist.