εὐφρόνη

εὐφρόνη, ἡ, (εὔφρων)

• the kindly time, euphem. for νύξ, night, chiefly poet., Hes. Op. 560, Pi. N. 7.3, etc.: also in Ion. and late Prose, Heraclit. 26, 57, Hdt. 7.12, 56, al., Hp. Mul. 1.1, Jul. Or. 2.85b; ἄστρων εὐ., = ἀστερόεσσα εὐ., S. El. 19; εὐφρόνης, = νυκτός, by night, Epist. Anaximen. ap. D.L. 2.4; κατʼ εὐφρόνην A. Pers. 221 (troch.), S. El. 259.
• • II = εὐφροσύνη, Hsch., cf. E. Hel. 1470 codd. (lyr., sed leg. εὐφροσύναν).

εὐφρόνη, ἡ, die Wohlwollende, euphemistisch die Nacht (oder künstlicher sp. Gramm. ὅτι νυκτὸς τὸ φρονεῖν ὡς μάλιστα τοῖς ἀνθρώποις παραγίνεται, oder auch die Erquickende, von εὐφραίνω, falsch), Hes. O. 560 ; κατʼ ἦμαρ καὶ κατʼ εὐφρόνην Soph. El. 19 ; μέλαινα Pind. N. 7.3 ; ἀφύλακτον εὑ δήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην Aesch.Ag. 328, öfter, wie Eur. Auch Her., im Ggstz von ἡμέρη 7.56, ἐγένετο 7.12, öfter, u. Hippocr. – Nach Hesych. auch = εὐφροσύνη, wie vor Matthiä Eur. Hel. 1486 stand.

For Pindar, see also: εὐφρόνα

εὐφρόνη, ἡ, εὔφρων

• the kindly time, euphem. for νύξ, night, Hes., Hdt., etc.