εὔτολμος

εὔτολμ-ος, ον,

• brave-spirited, courageous, εὔ. ψυχῆς λῆμα Simon. 140; ἀπʼ εὐ. φρενός A. Ag. 1302; of men, v.l. in X. An. 1.7.4, etc.: Comp., Ph. 2.122: Sup., ib. 68, D.H. 6.14, etc.: usu. in good sense, εὔ. εἶναι κρῖνε, τολμηρὸς δὲ μή Men. Mon. 153, but iron., εὔ. ἰατρός Gal. 15.913; κύνες Opp. C. 3.383; εὔ. ἄκεα heroic remedies, Aret. CD 1.2; so εὔτολμόν ἐστι c. inf., Id. CA 2.1; τὸ εὔ. πρὸς τοὺς κινδύνους Andronic.Rhod. p. 576 M. Adv. -μως Tyrt. 15, A. Ag. 1298, D.S. 17.34: Comp. -ότερον Plu. Sol. 14, Aret. CA 1.1: Sup. -ότατα Ph. 2.461.
• • II in bad sense, daring, audacious, Anatolian Studies 204 (Termessus).

εὔτολμος, kühn, entschlossen, mutig, immer im guten Sinne, vgl. τολμηρός ; φρήν Aesch. Ag. 1275 ; Xen. An. 1.7.4 u. Sp., wie Hdn. 7.6.11 u. öfter. Auch von Hunden, Opp. Cyn. 3.383.
• Adv. εὐτόλμως , Aesch. Ag. 1271 u. Sp., εὐτολμότερον ἅψασθαι Plut. Sol. 14.

εὔτολμος εὔ-τολμος, ον τόλμα

• brave-spirited, courageous, Aesch., Xen. adv. -μως, Tyrtae., Aesch.