εὐτόρνευτος
εὐτόρν-ευτος, ον, = sq. 1, AP 5.134.
εὐ·τόρνευτος, ος, ον, bien travaillé au tour, Anth. 5, 135.
Étym. εὖ, τορνεύω.
εὐτόρνευτος, gut gedrechselt, gerundet, λάγυνος Ep.adesp. 77 (V.135).
εὐτόρνευτος
εὐ-τόρνευτος, ον
= εὔτορνος, Anth.