εὐτελιστής
εὐτελιστής, disparager
εὐτελ-ιστής, οῦ, ὁ,
- disparager, Phld. Vit. p.42 J.
εὐτελιστής, οῦ (ὁ) celui qui déprécie ou amoindrit, Philod. De sup. 24, 6 Sauppe.
Étym. εὐτελίζω.
εὐτελιστής, disparager