θεειόω
θεειόω, v. θειόω 1.
θεειόω, p. = θειόω².
θεειόω
[θέειον]
(διαθειόω).
To cleanse with the fumes of sulphur Od. 22.482.
In mid. Od. 23.50.
θεειόω (Att. θειόω): fumigate with sulphur, mid., Od. 23.50.
θεειόω,
fut. -ώσω
Epic for θειόω.