θειοδάμη
θειοδάμη, she who tames the gods
θειο-δάμη [ᾰ], ἡ, (δαμάω)
- she who tames the gods, Suid.:—Adj. θειό-δᾰμος, ἀνάγκαι Orac. ap. Porph. ap. Eus. PE 5.8.
θειο·δάμη, ης [ᾰ] adj. f. qui dompte les dieux, Oracl. (Suid.) (θεῖος 2, δαμάω).
For Pindar, see also: θειόδαμος