θειότης
θειότης, divine nature, divinity
θειότης, ητος, ἡ,
- divine nature, divinity, LXX Wi. 18.9, Ep.Rom. 1.20, SIG 867.31 (Ephesus, ii A.D.), Plu. QConv. 2.665a, etc.
- 2 f.l.for ὁσιότης, Isoc. 11.26, Plu. Herod. 2.857a, and so prob. in Id. Sull. 6.
- II as title of Roman Emperors, Orib. 1.1.1, SIG 900.23 (Panamara, iv A.D.), etc.
θειότης, ητος (ἡ)
1 nature divine, divinité, Plut. M. 665a ; Spt. Sap. 19, 9 ; NT. Rom. 1, 20 ||
2 confiance dans la divinité, Plut. Syll. 6 (θεῖος 2).
θειότης, ητος, ἡ, Göttlichkeit, göttliche Natur, göttliches Wesen, Plut. Symp. 4.2.2 ; bes. göttliche Schönheit, Ἡφαιστίωνος Luc. Calumn. 17. Bei Plut. Sull. 6 Vertrauen auf die Götter.
Bei Isocr. 11.26 ist jetzt aus den besseren mss. ἀσκήσεις τῆς ὁσιότητος für θειότητος hergestellt.
Bei Isocr. 11.26 ist jetzt aus den besseren mss. ἀσκήσεις τῆς ὁσιότητος für θειότητος hergestellt.
Strong 2305
**†
divine nature, divinity: Ro 1:20 (for ex. from π., v. MM, Exp., xv).†
ὅτι ἐπικαλοῦμαί σε τοῖς ἁγίοις σου ὀνόμασιν, οἷς χαίρει σου ἡ θ.
porque yo te invoco con tus sagrados nombres, con los que se alegra tu naturaleza divina
ἅγιος, ἅγιος ὁ βασιλεὺς τοῦ αἰώνος, διὸ οἱ οὐρ[αν]οὶ ἐκορέσθησαν τῆς θειότητος αὐτοῦ
Santo, Santo el Rey del universo, por lo que los cielos se llenaron de su naturaleza divina
μὴ ἰσχύσωσι κατὰ τῆς εἰκόνος, διὸ ἐπλάσθη ἐκ χειρὸς τῆς σῆς [θ]ειότητος
que no tengan fuerza contra esta imagen, porque fue modelada por la mano de tu divinidad
θειότης, ητος,
- divine nature, divinity, Plut.