θειόδαμος
θειόδαμος, η, ον, Götter bewältigend, bezwingend, im fem. von Suid. angeführt.
θειόδαμος ?
- 1god compelled ]πατρὸς ἑοῖο[ ]θειόδαμον[ ]πέφνε Δρυ[ (Δρύ[αντα παῖδα supp. T. Lodi, sc. de Dryante a patre Lycurgo necato: Θειοδάμαν[τα] Δρύ[οπα Wil. sc. de Theiodamante Dryope ab Hercule victo) ?fr. 355. 9.