θεμερός

θεμερός, α, ον,

• = βέβαιος, σεμνός, εὐσταθής, Hsch.; θεμερώτερα IG 14.1018.3 (iv A.D.). [On accent see Supp.]

θεμερός θαμερᾶ, θεμερᾶ codd. N. 7.83 ἡμέρᾳ coni. Benedictus, invit. Σ metr.]

θεμερός, όν = σεμνός, Anth. Deriv. uncertain.