θεόχρηστος
θεόχρηστος, delivered by God
θεό-χρηστος, ον,
- delivered by God, λόγια θ., of the Mosaic Law, Ph. 2.577.
θεό·χρηστος, ος, ον, prononcé par la divinité, Phil. 2, 577.
Étym. θ. χράω.
θεόχρηστος, von Gott verkündigt, Philo.