θυμιατικός
θυμιατικός, good for burning as incense
θῡμι-ᾱτικός, ή, όν,
- good for burning as incense, σώματα Pl. Ti. 61c.
θυμιατικός, ή, όν [ῡᾱ] propre à parfumer, Plat. Tim. 61c.
Étym. θυμιατός.
θυμιατικός, [ῡ, ᾱ], gut zum Räuchern, Plat. Tim. 61c.