θυμίαμα
θυμίαμα, that which is burnt as incense
θῡμί-ᾱμα, Ion. θῡμί-ημα, ατος, τό,
- incense, Hdt. 1.198, Amphis 27, PTeb. 112.22 (ii B.C.), Phld. Vit. p.37 J.; name of a particular kind (perh.= ἀμμωνιακόν), Edict.Diocl, in Ἀθηνᾶ 18.6 (Tegea): usu. in pl., fragrant stuffs for burning, Hdt. 2.130, 7.54, S. OT 4, Ar. Av. 1716, Pl. R. 373c, IG 5(2).514 (Lycosura), Apoc. 5.8; -ιάματα ἑρπετῶν fumigations, Philum. Ven. 6 tit.
- 2 stuff for embalming, Hdt. 2.86, 4.71.
θυμίαμα, ατος (τὸ) [ῡᾱ]
1 parfum, encens, Hdt. 1, 198 ; au plur. parfums qu’on faisait brûler, Hdt. 2, 130 ; 7, 54 ; Soph. O.R. 4 ; Ar. Av. 1716 ; Plat. Rsp. 373a ||
2 parfum pour embaumer les corps, Hdt. 2, 86 ; 4, 71 ||
➳ Ion. -ίημα, Hdt. ll. cc.
Étym. θυμιάω.
1. wierook.
2. balsem.
θυμίαμα, [ᾱμα], τό, ion. θυμίημα, das Geräucherte, Räucherwerk ; Soph. O.R. 4 : Ar. Av. 1716 ; καὶ μύρα Plat. Rep. II.373a ; ὅσα περὶ θεούς ἐστι ξενικὰ θυμ. Legg. VIII.847c ; Sp.
ἡ δεῖνα σοι θύει, θεά, δεινόν τι θυμίασμα
fulana quema en tu honor, diosa, una ofrenda terrible
τὰ δὲ θυμιάματα ἐπίθυε μετὰ εἴκοσι μίαν ἡμέραν
quema las sustancias aromáticas después de veintiún días
παρακείσθω δὲ καὶ τὰ θυμιάματα τὰ ζʹ
deben estar al lado también las sustancias aromáticas, las siete
θυμίαμα
- 1that which is burnt as incense: in pl. fragrant stuffs for burning, Hdt., Soph., etc.
- 2stuff for embalming, Hdt.