θυμοβόρος
θυμοβόρος, eating the heart
θῡμο-βόρος, ον, (βιβρώσκω, βορά)
- eating the heart, θυμοβόρῳ ἔριδι Il. 19.58, al.; λύα Alc. Supp. 23.10; Κῆρες A.R. 4.1666; τῆς θυμοβόρου φρένα λύπης cj. for θυμοφθόρον in A. Ag. 103 (anap.).
θυμο·βόρος, ος, ον [ῡ] qui ronge (propr. qui dévore) le cœur, Il. 19, 58 ; Eschl. Ag. 103 ; A. Rh. 4, 1666.
Étym. θ. βιβρώσκω.
θυμοβόρος, [ῡ], herznagend ; ἔρις Il. 19.58 u. öfter ; τὴν θυμοβόρον φρένα λύπην Aesch. Ag. 111 ; ζήλου κέντρον Antip.Thess. 43 (IX.77); Κῆρες Ap.Rh. 4.1666.
θυμοβόρος
-ον
[θυμός + βορ-, βι-βρώσκω.]
Eating the heart, that will not leave the heart in peace.
Epithet of ἔρις Il. 7.210, 301, Il. 16.476, Il. 19.58, Il. 20.253.
θυμοβόρος (βιβρώσκω): heartgnawing, ἔρις. (Il.)
θυμοβόρος
θῡμο-βόρος, ον
βιβρώσκω
- eating the heart, Il.