θυμιάω
θυμιάω, to burn so as to produce smoke, burn
θῡμι-άω, Ion. aor. ἐθυμίησα Hippon. 92, Hdt. 6.97:—Med., Ion. fut. -ήσομαι Hp. Mul. 2.126: aor. ἐθυμιησάμην ib. 146, Nat.Mul. 7 (but -ασάμην Morb. 2.27):—Pass., fut. -ᾱθήσομαι Dsc. 1.68.6: aor. ἐθυμιάθην ib. 5:—
- burn so as to produce smoke, θ. τὴν στύρακα Hdt. 3.107; λιβανωτοῦ τριηκόσια τάλαντα Id. 6.97; θυμιήματα Id. 8.99; λιβάνου δάκρυα Pi. Fr. 122.4: abs., burn incense, Hermipp. 8, Men. Sam. 264, LXX 4 Ki. 22.17, al., OGI 352.37 (ii B.C.), etc.; τινι in honour of any one, Ath. 7.289f:—Med., Ael. VH 12.51:—Pass., to be burnt, [τὸ σπέρμα τῆς καννάβιος] θυμιᾶται (v.l. -ῆται) Hdt. 4.75; λίθος . . τεθυμιαμένος Ar. Fr. 635; pass off in fumes, Arist. Mete. 362a11; θυμιωμένων τινῶν Pl. Ti. 66d.
- 2 smoke, fumigate, τί τινι PMag.Par. 1.2970:—Med., Hp.ll.cc.:—Pass., θυμιώμεναι μέλισσαι Arist. HA 623b20.
- II intr., smoke, ἄνθρακες θυμιῶντες Thphr. Ign. 75.
θυμιάω-ῶ [ῡ]
I tr. faire brûler des parfums de manière à produire de la fumée, d’où :
1 brûler : τι, Pd. fr. 87, 2 ; Hdt. 3, 107, 112 ; 8, 99, qqe parfum ; τινος, Luc. Prom. 19, de qqe parfum ; τινι, Ath. 289, en l’honneur de qqn ; abs. brûler de l’encens, Spt. Ex. 30, 7 ; 1 Macc. 4, 50 ||
2 enfumer, Arstt. H.A. 9, 27, 2 ; Diosc. 5, 145 ||
II intr. exhaler de la fumée, fumer, Th. Ign. 75 ||
Moy. brûler des parfums en l’honneur de, dat. El. V.H. 12, 51 ||
➳ Pass. fut. θυμιαθήσομαι [ᾱ] Diosc. 1, 83 ; ao. ἐθυμιάθην [ᾱ] Diosc. 1, 82 ; pf. part. τεθυμιαμένος [ᾱ] Ar. fr. 538. — Formes ion. en -η- : act. ao. ἐθυμίησα, Hdt. 6, 97 ; Hippon. 92 ; pass. prés. 3 sg. θυμιῆται, Hdt. 4, 76. Moy. fut. au sens pass. θυμιήσομαι, Hpc. 646, 2 ; ao. ἐθυμιησάμην, Hpc. 565, 40 ; 657, 20.
Étym. R. indo-europ. *dheuH-, fumée ; cf. θυμός.
1. als reukoffer brengen.
2. wierook verbranden.
θυμιάω, [ῡ],
1) räuchern, bes. Rauchwerk, Weihrauch anzünden ; Pind. frg. 87 ; οἱ Ἄραβες θυμιῶσι τὸ λήδανον Her. 3.112 ; θυμιήματα 8.99 ; τοῦ λιβανωτοῦ Luc. Prom. 19. – Pass.; τὸ σπέρμα θυμιῆται Her. 4.75 ; τηκομένων ἢ θυμιωμένων γίγνονται ὀσμαί Plat. Tim. 66d ; Folgde : ἐθυμιᾶτο αὐτῷ, es wurde ihm Räucherwerk angezündet, Ael. V.H.12.51 ; θυμιώμεναι μέλισσαι, beräuchert, Arist. H.A. 9.27.
2) intr., rauchen, Theophr. – Θυμιατός, Arist. Meteor. 4.9.
1) räuchern, bes. Rauchwerk, Weihrauch anzünden ; Pind. frg. 87 ; οἱ Ἄραβες θυμιῶσι τὸ λήδανον Her. 3.112 ; θυμιήματα 8.99 ; τοῦ λιβανωτοῦ Luc. Prom. 19. – Pass.; τὸ σπέρμα θυμιῆται Her. 4.75 ; τηκομένων ἢ θυμιωμένων γίγνονται ὀσμαί Plat. Tim. 66d ; Folgde : ἐθυμιᾶτο αὐτῷ, es wurde ihm Räucherwerk angezündet, Ael. V.H.12.51 ; θυμιώμεναι μέλισσαι, beräuchert, Arist. H.A. 9.27.
2) intr., rauchen, Theophr. – Θυμιατός, Arist. Meteor. 4.9.
θῡμῐάω
- 1burn as incense νεάνιδες αἵ τε τᾶς χλωρᾶς λιβάνου ξανθὰ δάκρη θυμιᾶτε (Favorinus: θυμιᾶται Zonaras: τε ἡμῖν Athenaeus) fr. 122. 4.
Strong 2370
to burn incense: Lk 1:9.†
θυμιάω
θῦμα
- to burn so as to produce smoke, burn, Hdt.:—Pass. to be burnt, 3rd sg. θυμιῆται (Ionic for -ᾶται) Hdt.