θυμίασις
θυμίασις, fumigating
θῡμί-ᾱσις, εως, ἡ,
- fumigating, Dsc. 1.98, Antyll. ap. Orib. 10.19.1.
- II passing off in fumes, Arist. Mete. 387a30; τῶν ἀπὸ γῆς Porph. Abst. 2.5.
θυμίασις, [ῡ, ᾱ], ἡ, das Räuchern, Diosc.; – das Verdampfen, Arist. Meteor. 4.9 ἡ ὑπὸ θερμοῦ καυστικοῦ κοινὴ ἔκκρισις ξηροῦ καὶ ὑγροῦ.