θωμός
θωμός, a heap
θωμός, ὁ,
- heap, A. Ag. 295, Ar. Lys. 973, Thphr. HP 8.11.4, AP 6.299 (Phan.): metaph., θ. ψηφισμάτων Ar. Fr. 217. (Like θημών, fr. I.-E. dhē-, τί-θημι.)
θωμός, οῦ (ὁ) tas (de blé, de paille) Eschl. Ag. 295 ; Ar. Lys. 973 ; Th. H.P. 8, 11, 4 ; Anth. 6, 299.
Étym. indo-europ. *dhoh₁-, de la R. *dheh₁-, poser, mettre ; v. τίθημι.
θωμός, ὁ (ΘΕΩ, τίθημι), Hause, nach Thom.Mag. att. für θημών ; γραίας ἐρείκης θωμόν Aesch. Ag. 286 ; Ar. Lys. 973 ; sp.D., wie Phani. 5 (VI.299). Auch Theophr.
θωμός, ὁ,
= σωρός,
- a heap, Aesch. Like θημών, from τίθημι.