κάδδιχος

κάδδῐχος, ὁ, (κάδος)

• jar, κάδδιχος καλεῖται τὸ ἀγγεῖον εἰς ὃ τὰς ἀπομαγδαλίας ἐμβάλλουσι Plu. Lyc. 12: hence, voting-urn, whence κεκαδδίχθαι, to be rejected on a vote, ibid.; also, a measure, = ἡμίεκτον, Hsch., cf. Tab.Heracl. 1.52, IG 5(1).1447.10 (Messene, iii/ii B.C.):— Lacon. καδίκορ, Hsch. s.v. ἐνδεκαδίκορ.