κᾶδος
κᾶδος, family relationship
κᾶδος, Dor. for κῆδος. κάδουσα· εἶδος σταφυλῆς, Hsch. καδρανές (perh. for καπρανές, i.e. κατα-πρηνές) · κατωφερές, Id. κάδυρος· κάπρος ἔνορχις, Id.
κᾶδος, v. κῆδος.
κᾱδος (-ος acc.: -εα acc.)
- 1family relationship φιάλαν ὡς εἴ τις δωρήσεται νεανίᾳ γαμβρῷ συμποσίου τε χάριν κᾶδός τε τιμάσαις ἑόν (νέον coni. Bergk) O. 7.5 fig., responsibility, θεὸς ἐπίτροπος ἐὼν τεαῖσι μήδεται ἔχων τοῦτο κᾶδος, Ἱέρων, μερίμναισιν (Boeckh: κῆδος, κῦδος codd.: i. e. as if Hieron were ward of the god) O. 1.107
- b (personal) affliction arising from such family relationships: “κᾶδος ὡσείτε φθιμένου δνοφερὸν ἐν δώμασι θηκάμενοι” i. e. mourning P. 4.112 εὐθὺς δʼ ἀπήμων κραδία κᾶδος ἀμφʼ ἀλλότριον i. e. an otherʼs personal troubles N. 1.54 μήτε κάδεα θεράπευε I. 8.7