κάδ
κάδ,
- Ep. for κατά before δ, κὰδ δώματα Od. 4.72; κ. δύναμιν Hes. Op. 336; before δέ, Il. 2.160, etc.; κ. δʼ ἔβαλε by tmesis for κατέβαλε δέ, Od. 4.344.
κάδ, par apocope et assimilation poét. pour κατά devant un δ : κὰδ δέ, Il. 2, 160, etc. ; κὰδ δύναμιν, Hés. O. 334, etc.
κάδ
See κατά.
κάδ : see κατά.