κήτιον Save LSJ Bailly 2024 κήτιον, = γήτειον, used as an emetic, Cratin. 266. II v. κήθιον. κήτιον, ου (τὸ) vomitif (probabl. huile de poisson) Crat. (Com. fr. 2, 165). Étym. κῆτος.