κητοφάγος
κητοφάγος, eating sea-monsters
κητο-φάγος [ᾰ], ον,
- eating sea-monsters, prob. f.l. for σιτοφάγος, Paus. 10.12.3.
κητο·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui se nourrit de gros poissons, Oracl. (Paus. 10, 12, 3).
Étym. κῆτος, φαγεῖν.
κητοφάγος, große Seetiere verzehrend, im Orakel bei Paus. 10.12.3.