κηρωτάριον
κηρωτάριον, wax plaster
κηρ-ωτάριον, τό,
- wax plaster, Sor. 1.50, Damocr. ap. Gal. 13.225.
κηρωτάριον, ου (τὸ) [ᾰ] emplâtre de cérat, Diosc. Par. 1, 214, etc.
Étym. κηρωτός.
κηρωτάριον, τό, Wachspflaster, Diosc.