κήτειος
κήτειος, of sea monsters
κήτ-ειος, ον, (κῆτος)
- of sea monsters, νῶτα Mosch. 2.119; γένυες Nonn. D. 39.240; πέλωρα Inscr.Perg. 324.28: generally, monstrous, Hsch.
- II Κήτειοι, οἱ, an unknown race in Mysia, Od. 11.521, cf. Str. 13.1.70.
κήτειος, α, ον, de cétacé, de gros poisson de mer, Mosch. 2, 119.
Étym. κῆτος.
κήτειος, von großen Meerfischen, κητείοις νώτοισιν ἐφήμεναι, von den Nereiden, Mosch. 2.119. – S. auch nom. pr. Κήτειοι. – In den VLL steht auch κήτειον für γήτειον.
κήτειος, α, ον
κῆτος
- of sea monsters, Mosch.