κῆτος
κῆτος, any sea-monster
κῆτος, εος, τό,
- any sea-monster or huge fish, δελφῖνάς τε κύνας τε καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἑλῃσι κῆτος Od. 12.97, cf. 5.421, Il. 20.147, Mosch. 2.116; of seals, Od. 4.446, 452; of the monster to which Andromeda was exposed, E. Fr. 121, cf. Ar. Nu. 556, Th. 1033; of the tunny, Archestr. Fr. 34.3.
- 2 in Natural History, of the spouting cetacea, Arist. HA 566b2, PA 669a8, 697a16.
- II name of a constellation, Arat. 354, Eudox. ap. Hipparch. 1.2.20.
κῆτος, εος-ους (τὸ)
1 monstre aquatique, tout animal énorme vivant dans l’eau (baleine, crocodile, hippopotame, etc.) Il. 20, 147 ; Od. 12, 97 ; Eur. fr. 121 ; particul. phoque, Od. 4, 446 ||
2 postér. poisson de mer énorme, cétacé, Arstt. H.A. 6, 12, 1, etc. ; particul. sorte de gros thon, Ath. 303c ; p. anal. baleine, constellation, Arat. 354.
κῆτος, τό, jedes große Meertier, Seeungeheuer ; δελφῖνάς τε κύνας τε καὶ εἴ ποτε μεῖζον ἕλῃσι κῆτος Od. 12.97, vgl. 5.421, Il. 20.147 ; Od. 4.446, 452 = φώκη. Später Wallfische, Haifische u. bes. Thunfische, pisces cetacei, Ath. VII.303c θύννον ὑπερβαλλόντως αὐξανόμενον γενέσθαι κῆτος. – Her. 4.53, wo es sonst für große Flußfische erklärt wurde, ist jetzt κτήνεα hergestellt. – Das Gestirn, der Wallfisch, pistrix, Arat. 354 u. A. – Nach Buttmann Lexil. II p. 95 eigtl. = Schlund, Höhle, von χάω, χάσκω. Vgl. κητώεις.
κῆτος
τό
[καϝ-. Cf. L. cavus and κοῖλος. Orig. sense gulf.]
A sea-monster : ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο Il. 20.147 Cf. Il. 13.27 : Od. 5.421, Od. 12.97.
Applied to seals Od. 4.443, 446, 452.
κῆτος , εος: sea-monster, e. g. sharks and seals, Il. 20.147, Od. 4.446.
κῆτος, εος,
- Iany sea-monster or huge fish, Hom., Hdt.
- IIan abyss, hollow, cf. κητώεις.