καλλίφωνος
καλλίφωνος, with a fine voice
καλλῐφων-ος, ὁ, ἡ,
- with a fine voice, ὑποκριταί Pl. Lg. 817c; expl. of Καλλιόπη, Corn. ND 14.
καλλί·φωνος, ος, ον [ῐ] qui a une belle voix, un son agréable, Plat. Leg. 817c ||
Sup. -ότατος, Plut. M. 973a.
Étym. κ. φωνή.
καλλίφωνος, schönstimmig, mit schöner Sprache, ὑποκριτής Plat. Legg. VII.817c.
καλλίφωνος
καλλί-φωνος, ὁ, ἡ,
φωνή
- with a fine voice, Plat.