καλλύνω
καλλύνω, to beautify
καλλύν-ω, (καλός)
- beautify, νέα πρόσωπα S. Fr. 871.6:—Pass., Plot. 6.1.20; λίθῳ Λακαίνῃ Them. Or. 18.223a.
- 2 metaph., gloss over, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ S. Ant. 496; εὐδιάβολον κακὸν κ. Pl. Lg. 944b.
- 3 Med., pride oneself in a thing, Id. Ap. 20c; ἐπί τινι Ael. VH 3.19.
- II sweep clean, Arist. Pr. 936b27, UPZ 79.17 (ii B.C.); ὡς ῥαίνηται καὶ καλλύνηται [ἡ πλατεῖα] Plb. 6.33.4.
καλλύνω [ῡ] rendre beau, d’où :
1 nettoyer, Arstt. Probl. 24, 9 ; Pol. 6, 33, 4 ; fig. parer d’un beau prétexte ou d’un beau nom, Soph. Ant. 496 ; Plat. Leg. 944b ||
2 orner, parer, embellir, fig. Plut. M. 959 ||
Moy. se glorifier, Plat. Ap. 20c ; ἐπί τινι, El. V.H. 3, 39, de qqe ch.
Étym. κάλλος.
1. act. verfraaien:
2. med. trots zijn, verguld zijn:
καλλύνω, schön machen, schmücken ; vom Monde Soph. frg. 713 πρόσωπα καλλύνουσα καὶ πληρουμένη ; reinigen, ausfegen, Poll. 6.94 ; Arist. Probl. 24.8, wie pass., Pol. 6.33.4.
Uebertr., beschönigen, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Soph. Ant. 492 ; εὐδιάβολον κακόν Plat. Legg. XII.944b.
Med. schön tun, sich zieren, prunken, neben ἁβρύνομαι Plat. Apol. 20c ; ἐπί τινι Ael. V.H. 3.1.
Uebertr., beschönigen, ὅταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ Soph. Ant. 492 ; εὐδιάβολον κακόν Plat. Legg. XII.944b.
Med. schön tun, sich zieren, prunken, neben ἁβρύνομαι Plat. Apol. 20c ; ἐπί τινι Ael. V.H. 3.1.
καλλύνω
καλλύ_νω,
καλός
- 1to beautify: metaph. to gloss over, Soph.
- 2Mid. to pride oneself in a thing, Plat.