καμπή
καμπή, a bending, winding
καμπή, ἡ, (κάμπτω)
- winding, of a river, Hdt. 1.185; Εὐβοΐδα κ., of the Euripus, A. Fr. 30; τὰς κ. τῶν χωρίων Aen.Tact. 15.6; τόπους καμπὰς ἔχοντας Ael. Tact. 35.4.
- 2 flexion, bending, τὰ ἄποδα δυσὶ χρώμενα προέρχεται καμπαῖς Arist. IA 707b9, cf. HA 490a31.
- 3 curved part, Hero Spir. 2.16, Sor. 2.62.
- II turning-post in a racecourse, περὶ ταῖσι καμπαῖς ἡνίοχοι πεπτωκότες Ar. Pax 905; καμπαῖσι δρόμων E. IA 224 (lyr.); εὐλαβηθῆναι περὶ τὴν κ. Pl. Ion 537a: metaph., μῦθον ἐς καμπὴν ἄγε bring a speech to its goal (cf. καμπτήρ II), E. El. 659; καμπὴν ποιεῖσθαι Pl. Phd. 72b.
- III in Music, turn, sudden change, εἴ τις κάμψειέν τινα καμπήν Ar. Nu. 969; ἐξαρμονίους κ. Pherecr. 145.9, cf. ib. 28; καμπαὶ ᾀσμάτων Philostr. VS 2.28.
- 2 Rhet., rounding off of a period, Cic. Att. 1.14.4 (pl.), Demetr. Eloc. 10, 17.
- IV bend or flexure of a limb, τῶν ὤμων, τῶν ἰσχίων, τῶν δακτύλων, etc., Arist. HA 498a25sqq., cf. Pl. Ti. 74e; of the skull, οὐκ ἔχουσα καμπάς ib. 75c; οὐλὴ καμπῆ ( -ῇ) χιρὸς δεξιᾶς Sammelb. 7031.5 (i A.D.).
καμπή, ῆς (ἡ) courbure, d’où :
I au pr.
1 courbe, sinuosité (d’une rivière, etc.) Hdt. 1, 185 ; Eschl. fr. 24 ; Plat. Leg. 795e, etc. ||
2 flexion, articulation d’un membre, Plat. Tim. 75c ; Arstt. H.A. 2, 1 ||
3 point de la carrière où l’on détourne le char pour le ramener, Eur. I.A. 224 ; Ar. Pax 904 ; fig. Eur. El. 659 ||
II p. anal.
1 flexion, inflexion de la voix, Ar. Nub. 956 ; Phérécr. (Plut. M. 1141e) ||
2 tour d’une période, D. Phal. 17.
Étym. κάμπτω.
1. bocht:
2. buiging,
καμπή, ἡ, die Krümmung, der Bug ; ὁ ποταμὸς περὶ καμπὰς πολλὰς ἀγνύμενος Her. 1.185 ; καὶ ἔκτασις Plat. Legg. VII.795e ; Sp., wie Arist. part.anim. 4.6 ; αἱ κατὰ τὰ ῥεῖθρα καμπαί Strab. X.458 ; Biegung, Gelenk der Glieder, Arist. Bes. die Umbiegung der Rennbahn, περὶ ταῖσι καμπαῖς ἡνίοχοι πεπτωκότες Ar. Pax 870, wo auch κάμπαις akzentuiert ist ; καμπαῖσι δρόμων Eur. I.A. 224 ; εὐλαβηθῆναι περὶ τὴν καμπὴν ἐν τῇ ἱπποδρομίᾳ Plat. Ion 537a ; καμπὴν ποιεῖσθαι, umbiegen u. zurücklaufen oder -fahren ; übertr., in der Rede, Phaed. 72b ; πάλιν τοι μῦθον ἐς καμπὴν ἄγε Eur. El. 659 ; vom Gesange, εἴ τις κάμψειέν τινα καμπήν Ar. Nub. 956, künstliche Schnörkel, Rouladen machen ; ἐξαρμονίους καμπὰς ποιεῖν Pherecr. bei Plut. de music. 30 ; bei den Rhett. von der Abrundung der Perioden, conversio.
καμπή, ἡ,
κάμπτω
- Ia bending, winding, of a river, Hdt.
- IIthe turning in a race-course, turning-post, Ar.: metaph., μῦθον ἐς καμπὴν ἄγειν to bring a speech to its middle or turning point, Eur.; καμπὰς ποιεῖσθαι Plat.