καμπύλος

καμπύλος [ῠ], η, ον, (κάμπτω)

• bent, curved, opp. εὐθύς, of a bow, κ. τόξα Il. 3.17, etc.; ἅρμα 5.231; κ. κύκλα, of wheels, ib. 722; ἄροτρα h.Cer. 308, Sol. 13.48; δίφρος Pi. I. 4(3).29; ὄχημα A. Supp. 183; σελίς IG 1(2).374.57; κῦμα BMus.Inscr. 1012 (Chalcedon); κ. ἐς τὸ ἔξω Hp. Art. 1; καμπύλα τε καὶ εὐθέα Pl. R. 602c: metaph., κ. μέλος an ode of varied metre, Simon. 29; cf. καμπύλη.

καμπύλος, gekrümmt, gebogen ; τόξον Il. 3.17 u. oft ; κύκλα, Räder, Il. 5.722 ; ἄροτρα H.h. Cer. 308 ; δίφρος Pind. I. 3.47 ; ὀχήματα Aesch. Suppl. 180 ; Ggstz εὐθύς, Plat. Rep. X.602c ; Sp.; μέλος, künstlich moduliert, s. κάμπτω, Simonds. Vgl. καμπύλη.

καμπύλος

[κάμπτω.]

Bent, curved.

Epithet

• • 1

    Of bows Il. 3.17, Il. 5.97, Il. 10.333, Il. 12.372: Od. 9.156, Od. 21.359, 362–Applied to the whole archery equipment Il. 21.502 (see τόξον 4).

  • 2

    Of wheels: κύκλα Il. 5.722.

  • 3

    Of a chariot (referring doubtless to the curved ἄντυξ) Il. 5.231.

καμπῠλος

• 1curved οὐδὲ παναγυρίων ξυνᾶν ἀπεῖχον καμπύλον δίφρον I. 4.29 met., καμπύλον μέλος διώκων (trans. from met. of chariot of song, cf. Πα. 2. 4: here of the hyporchema) *fr. 107. 3.*

καμπύλος (κάμπτω): bent, curved.

καμπύλος καμπύλος (ῠ), η, ον κάμπτω

• bent, crooked, curved, of a bow, Il.; of wheels, Il.; of chariots, Il.