καρποφάγος
καρποφάγος, living on fruit
καρπο-φάγος [φᾰ], ον,
- living on fruit, opp. σαρκοφάγος, παμφάγος, ζῷα Arist. HA 488a15, cf. Pol. 1256a25, Max.Tyr. 35.7.
καρπο·φάγος, ος, ον [ᾰγ] qui se nourrit de fruits, Arstt. H.A. 1, 1, 26, etc.
Étym. κ. φαγεῖν.
καρποφάγος, Früchte essend, von Früchten lebend, Arist. Polit. 1.8, H.A. 1.1.
καρποφάγος
καρπο-φάγος, ον
φᾰγεῖν
- living on fruit, Arist.