καρποφόρος
καρποφόρος, fruit-bearing, fruitful
καρποφόρ-ος (parox.), ον,
- fruit-bearing, fruitful, of trees, Hdt. 1.193, 2.156, X. Cyr. 6.2.22, etc.; of lands, Λιβύα, πεδία, Pi. P. 4.6, E. Hel. 1485 (lyr.); τῇ κ. γαίῃ Sammelb. 6598 (iii A. D.), al.; of Demeter, τὴν κ. βασίλειαν Ar. Ra. 384 (lyr.), cf. Paus. 8.53.7, CIG 4082 (Pessinus), IG 12(5).226 (Paros), SIG 820.5 (Ephesus, i A. D.): hence of Agrippina, IG 12(2).212 (Mytilene), IGRom. 4.1300 (Aeolis, in fem. -φόρα) ; κ. καιροί Act.Ap. 14.17.
καρπο·φόρος, ος, ον, qui porte ou produit des fruits, en parl. d’arbres, Xén. Cyr. 6, 2, 22 ; en parl. de pays, Pd. P. 4, 11 ; en parl. de Dèmèter, Ar. Ran. 382 ; en gén. productif, Eur. I.T. 1235.
Étym. κ. φέρω.
καρποφόρος, fruchttragend, fruchtbar ; Λιβύη Pind. P. 4.6 ; ἄρουραι N. 6.9 ; πεδία, γύαλα, Eur. Hel. 1501, I.T. 1235 ; φοίνικες Xen. Cyr. 6.2.22 ; Sp. Bei Paus. 8.53.7 heißt so Δημήτηρ καὶ Κόρη.
καρποφόρος, -ον
- 1fruit bearing καρποφόρου Λιβύας P. 4.6 καρποφόροις ἀρούραισιν N. 6.9
Strong 2593
fruitful: Ac 14:17.†
καρποφόρος
καρπο-φόρος, ον
φέρω
- fruit-bearing, fruitful, of trees, Hdt., Xen.; of lands, Pind., Eur.; of Demeter, Ar.