καταρρέπω
καταρρέπω, to make to incline downwards, make to fall
καταρρέπω,
- sink down or to one side, hang down, Hp. Art. 43; opp. ἰσορροπέω, Plb. 6.10.7: metaph., incline, fall back upon, ἐπὶ τὸν μοναχὸν τρόπον Epicur. Ep. 2 p.41 U.; ἐπὶ τὴν αὐτὴν γνώμην OGI 315.51 (Pessinus, ii B. C.).
- II trans., cause to incline, make to fall, τύχη γὰρ ὀρθοῖ καὶ τύχη καταρρέπει τὸν εὐτυχοῦντα τόν τε δυστυχοῦντʼ ἀεί S. Ant. 1158.
κατα·ρρέπω :
1 intr. incliner d’un côté, Hpc. (Gal. 18, 516) ; Pol. 6, 10, 7 ; ἐπί τι, Epic. (DL. 10, 95) vers qqe ch. ||
2 tr. faire pencher, faire chanceler, acc. Soph. Ant. 1158.
καταρρέπω, sich auf eine Seite neigen, sich herabsenken ; Pol. 6.10.7, im Ggstz von ἰσορροπέω ; ἐπί τι, Epicur. DL. 10.95. – Trans., herabreißen, -stürzen ; τύχη καταρρέπει τὸν εὐτυχοῦντα, im Ggstz von ὀρθοῖ τὸν δυστυχοῦντα, Soph. Ant. 1143.
καταρρέπω
fut. ψω
- to make to incline downwards, make to fall, Soph.