καταρρίπτω
καταρρίπτω, to throw down, overthrow
καταρρίπτ-ω (later καταρριπτέω Man. 4.288:—Pass., καταρειπτούμενα IG 12(3).325.41 (Thera, ii A. D.), also pf. part. κατηρειμμένος ib. 326.20),
- throw down, overthrow, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία βουλὴν καταρρίψειεν A. Ag. 884; τὰ βασίλεια Plu. Luc. 34, cf. Luc. Salt. 9; κ. τοὺς πολεμίους, opp. ἐπαίρω, Id. Hist.Conscr. 7.
- 2 bring into disrepute, μάθησιν Vett.Val. 238.31; ἑαυτούς Id. 2.2.
- 3 despise, δόξαν, ἔπαινον, D.S. 13.15, 22.
κατα·ρρίπτω :
1 jeter à bas, renverser, avec un rég. de chose, acc. Plut. Luc. 34 ; avec un rég. de pers. : τοὺς πολεμίους, Luc. H. conscr. 7, l’ennemi ; fig. βουλήν, Eschl. Ag. 884, renverser le sénat ||
2 jeter de côté, rejeter, d’où mépriser : δόξαν, etc. DS. 3, 15 et 22, la gloire, etc. ||
➳ Poét. καταρίπτω, Man. 3, 55.
καταρρίπτω, herunterwerfen, zerstören, vernichten ; εἰ ἀναρχία βουλὴν καταρρίψειεν Aesch. Ag. 858 ; τὰ βασίλεια Plut. Lucull. 34 ; Ggstz von ἐπαίρω, Luc. hist.conscr. 7 ; verachten, ἔπαινον, δόξαν, DS. 3.15, 22.
καταρρίπτω
fut. ψω
- to throw down, overthrow, Aesch.