κατασμύχω
κατασμύχω, to burn with a slow fire, burn up
κατασμύχω [ῡ],
- burn with a slow fire, burn up, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας Il. 9.653: metaph., ὅς με κατασμύχων, of love, Theoc. 3.17:—in Pass., of a disappointed rival, waste away, Id. 8.90, cf. Phalar. Ep. 144.4; σεσηρός τι καὶ κατεσμυγμένον ὑποβλέπειν Hld. 7.21.
κατα·σμύχω [ῡ]
1 brûler, consumer par le feu : fig. en parl. de l’amour, Thcr. Idyl. 3, 17 ; κατεσμυγμένον ὑποβλέπειν, Hld. 7, 21, avoir un regard enflammé ||
2 causer une douleur cuisante, au mor. Anth. 5, 254.
κατασμύχω, (am langsam schmauchenden Feuer) verbrennen, verschwelen, verzehren ; κατὰ δὲ σμύξαι πυρὶ νῆας Il. 9.649 ; von der Liebe, Theocr. 3.17 ; ὡς δὲ κατεσμύχθη καὶ ἀνετράπετο φρένα λύπᾳ 8.90 ; vgl. Paul.Sil. 24 (V.254) μὴ μάστιξ με κατασμύξῃ ; κατεσμυγμένον ὑποβλέψασα, mit schmachtendem Blick, Heliod. 7.21.
κατασμύχω
fut. ξω
- to burn with a slow fire, burn up, Il.; metaph. of love, Theocr.; in Pass., of a lover, to smoulder away, Theocr.