κατασπεύδω

κατα-σπεύδω,

• urge, hasten on, πρᾶγμα Aeschin. 3.67, cf. LXX Ex. 5.13:—Pass., of words, to be urgent or rapid, κατεσπεῦσθαι τὴν φράσιν D.H. Comp. 20 (Upton for κατεσπάσθαι) κατεσπεῦσθαι (v.l. -εσπάσθαι) τὴν λέξιν Gal. 16.548; τὰ κατεσπευσμένα Longin. 19.2; ἡ ἁρμονία οὐ κ. Id. 40.4.
• • • 2 agitate, dismay, τινα LXX Da. 4.16(19).
  • II intr., make haste, hasten, ib. De. 33.2.