κατασπαταλάω
κατασπαταλάω, to live wantonly, to wanton
κατασπᾰτᾰλάω,
- live wantonly, wanton, LXX Pr. 29.21, Am. 6.4, Luc. Epigr. 50.
κατα·σπαταλάω-ῶ (seul. prés.) [πᾰτᾰ] vivre dans la mollesse, Anth. 11, 402 ; Spt. Amos 6, 4 ; Prov. 29, 21.
κατασπαταλάω, = κατασπαθάω, Luc. ep. 7 (XI.402) u. Sp.
κατασπαταλάω
- to live wantonly, to wanton, Anth.